Belirsizlik içinde sürüklenirken herkes gibi bir hayat yaşıyoruz . Her insan yeni bir dünya ama o kadar benzerlik içinde yaşıyoruz ki kendi dünyalarımızın oksijenini soluyamaz hale geliyoruz. Düşün ki bir makineye bağlı halde hareket ediyoruz ,soluk borumuz ona bağlı . Aynı yöne doğru koşuyoruz yani ki ölüme doğru . Sadece ölmek için yaşıyoruz . Eğer ki kendi dünyamızı kurmayı başarabilseydik yaşamın sadece ölümden ibaret olmadığını görüp 21. yüzyıl kabusundan uyanıp şükrederdik. Olabildiğince özgür, her solukta oksijenin ciğerlerimizde mutluluk hormonuna dönüştüğünü bilerek koşmaya başlardık. Ben artık sadece sürüklenmek istemiyorum. Açıkça bir keşfin içindeyiz . Görmem gereken dünyalar var, adım atmam gereken yollar, kaçmam gereken zıtlıklar var. Mesela ki zengin ve fakir ; uzak ve yakın ; çirkin ve güzel ; beyaz adam ve siyah adam ; güçlü ve zayıf ; akıllı ve aptal; para ve insan... İşte yolların özü zıtlıkları yok etmekten geçer . Bu kadar boğucu kelime karmaşasından kaçmak için bende yollardayim. Uzun uzadıya düşünüp bir keşfe çıkıyorum . Karanlık bir odada doğdum . Hicbirşeyi göremediğim ve tanımlandıramadığım bir odada. Okumayı ilk öğrendiğimde bir mum yandı odamda. Kitaplar okudukça aydınlandı bir başımalığım. İnsanlar gelip gitti. Hayatıma dokundular. HÜcremdeki duvarlara ellerindeki çekiçlerle giriştiler. Bana sevgiyi öğrettiklerinde pencereden dışarı bakmayıda öğreniverdim. Dışarıda koşuşan sırt çantali yaratıkların mutluluk bağırışlarına şahit oldum odamdan. Ölümden uzaklaştıkça, yaşamın belirsizlik içinde bu kadar huzur verici birşey olduğunu gördükçe , bütün duyguları bedenimde tattıkça ve dünyanın sadece benim odam kadar küçük olmadığını anladığım anda iplerimi saldım camdan dışarıya . Artık atlamaya hazırım . Yasadığım yer benim küçük karanlık odam olamaz insanları kucaklayıp uyumalıyım her gece yastığımdan uzakta bir daha belkide hiç uğramayacagım bir evin içinde. Bitmek tükenmek bilmeyen enerjimi bağırarak atabilmeliyim ormandaki hayvanlarla beraber . Ben bu doğanın çocuğuyum. Bir elma gibi, tropikal bir meyve gibi , şempanzeler , balıklar ve filler gibi ...Ve kanatlarının varlığını unutmuş yeryüzünde ruhunu arayan bir kuş gibi...